Τρίτη 22 Μαΐου 2012

«ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ»

      Με τον όρο «μη επιθυμητή κύηση» ή πιο απλά «ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη», κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αυτή η κατάσταση αφορά κυρίως νεαρά άτομα, κυρίως στην εφηβεία, που δεν προσέχουν, δεν λαμβάνουν τις κατάλληλες προφυλάξεις, δεν ενημερώνονται, θεωρώντας ότι γνωρίζουν και μπορούν να ελέγχουν την παρορμητικότητα τους. Είναι μία κατάσταση όμως όπου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικιακή φάση και κατάσταση του ατόμου. Μπορεί να συμβεί σε πολύ νεαρά άτομα, στην αρχή μίας σχέσης ή ακόμα και σε ζευγάρια που διατηρούν χρόνια σχέση είτε είναι σε γάμο είτε όχι. Απλά να επιλέξουν την συγκεκριμένη στιγμή ότι δεν θα μπορούσαν ή και ότι δεν θα ήθελαν να κρατήσουν αυτό το μωρό. Χρειάζεται να ξεχωρίσουμε όταν εννοούμε τον όρο «ανεπιθύμητη» δηλαδή όταν το ζευγάρι τελικά κρατά το μωρό του ενώ δεν το είχε προγραμματίσει και εξοικειώνεται σιγά-σιγά και την περίπτωση που η γυναίκα μόνη της ή και ο άντρας θέλουν να διακόψουν άμεσα την κύηση.
      Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να δοθεί προσοχή στο τι φάση είναι εκείνη την στιγμή η γυναίκα. Υπολογίζεται ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αποφασιστικότητας στο εάν θα γεννηθεί ένα μωρό τον κρατά η γυναίκα και λιγότερο ο άντρας. Δηλαδή όταν μία γυναίκα αποφασίσει ότι θέλει να κρατήσει αυτό το μωρό ακόμα και αν οι συνθήκες γύρω της δεν της το επιτρέπουν εκείνη θα ακούσει εκείνο που της «δείχνει» η επιθυμία της. Για άλλους αυτό μπορεί να είναι μία αντίδραση για το άτομο όμως είναι επιλογή (ή τουλάχιστον έτσι πιστεύει ότι είναι). Χρειάζεται εδώ σ’ αυτό το κείμενο να ξεχωρίσουμε τι ισχύει σε κάθε περίπτωση, προσεχτικά χωρίς αυτό όμως να είναι και ο κανόνας.
      Εγκυμοσύνη σε πολύ νεαρή ηλικία: όταν μία κοπέλα μένει έγκυος χωρίς να είναι σε μία σχέση ή δεσμό, από μία εφήμερη δηλαδή κατάσταση υπάρχουν φορές που η απόφαση η οποία λαμβάνει ακολουθεί πολύ περισσότερο την λογική, ότι δηλαδή θα προχωρήσει σε έκτρωση. Υπάρχει όμως και μία μερίδα κοριτσιών που θέλει να το κρατήσει αυτό το μωρό και όντως το κάνει, εδώ επικρατούν και άλλα στοιχεία βέβαια που την οδηγούν σ΄αυτή της την απόφαση, όπως ηθικοί λόγοι, κοινωνικοπολιτισμικοί, ακόμα και θρησκευτικοί. Άλλες φορές την τελική της απόφαση να την λαμβάνει επηρεαζόμενη από το οικείο ή οικογενειακό της περιβάλλον. Επικρατεί συχνά η άποψη της μητέρας προς την κόρη «κράτησε το αυτό το μωρό, θα είμαι εγώ εδώ για να το μεγαλώσουμε....» ή «Μπορεί να μην έχεις ξανά αυτή την ευκαιρία να γίνεις μητέρα....» Αρκετές φορές η γνώμη των άλλων μπορεί και να αποβεί καθοριστική για την όποια απόφαση λάβει η γυναίκα. Τα ενοχικά άτομα διακυβεύονται από έντονα αρνητικά συναισθήματα και σχεδόν χωρίς καθόλου να ακούν την δική τους επιθυμία και ανάγκη συνεχίζουν την κύηση προσβαλλόμενες από έντονο αρνητικό και ενοχικό συναίσθημα, ότι δεν θέλουν να αφαιρέσουν μία ζωή. Συχνά αυτά τα άτομα θυμώνουν ασυνείδητα και με τον σύντροφο τους που δεν τις προφύλαξε. Υπάρχουν περιπτώσεις που ο πατέρας του παιδιού δεν γνωρίζει για την απόφαση αυτή της νέας μητέρας. Το μωρό γεννιέται και η νεαρή μητέρα κυριευμένη από θυμό (χωρίς όμως να το εκδηλώνει) αποφασίζει να το κρατήσει κρυφό για πολύ καιρό και σε πιο σπάνιες περιπτώσεις να μην ενημερώσει ποτέ τον πατέρα αυτού του παιδιού. Εγκυμοσύνη χωρίς να υπάρχει επιθυμία και από τους δύο: Είναι η περίπτωση όπου το ζευγάρι θέλει να περνά καλά στην σχέση του, προκύπτει όμως μία εγκυμοσύνη που στην συγκεκριμένη φάση το ζευγάρι δεν επιθυμεί να γίνει γονιός. Οι λόγοι;; Προτεραιότητες. Σπουδές, φοιτητική ζωή, οικονομική – πρακτικοί παράγοντές, ή ακόμα μη σωστό timing. Σ’ αυτή την περίπτωση η έκτρωση στην οποία είτε με κοινή συνέναιση ή με προτροπή της γυναίκας, μπορεί να προκαλέσει ανάμικτα και διφορούμενα συναισθήματα, όπως ενοχής, αμφισβήτησης, ντροπής........ Συνήθως τα ζευγάρια αυτά –και εφόσον μέχρι εκείνη την στιγμή δεν έχουν παντρευτεί- δεν παραμένουν μαζί, αποφασίζουν να χωρίσουν. Επικρατεί μεγάλη ανάθεση ευθύνης ο ένας στον άλλον και μάλιστα ο ένας χρεώνει στον άλλον αυτή του την απόφαση.
      Τι γίνεται όμως όταν μία εγκυμοσύνη έρθει στην ζωή ενός ζευγαριού που έχει ήδη παιδιά; Σ’ αυτή την περίπτωση το ζευγάρι αποφασίζει να μην κρατήσει το μωρό είτε από θέμα ηλικίας (ιδίως της γυναίκας, εγκυμοσύνη σε «προχωρημένη» ηλικία), είτε από θέμα φόβου επιπλοκής κατά την διάρκεια της κύησης. Εδώ το ζευγάρι και ιδίως η γυναίκα επειδή ήδη έχει παιδιά, νιώθει έντονη αναστάτωση αλλά υποσυνείδητα μαλακώνει τον εαυτό της, λέγοντας ότι ήδη έχει φέρει στον κόσμο τα παιδιά της, οπότε μπορεί και να ακούγεται ματαιόδοξο ή και εγωιστικό να κρατούσε το νέο της μωρό, που αυτό μπορεί να αποβεί μη θετικό για τους ίδιους αλλά και για το νέο αυτό παιδί.
      Όπως και να έχει πάντως, όποια περίπτωση κάποιος μπορεί να βιώνει, είναι ένα έντονο γεγονός που σοκάρει, προβληματίζει, ωριμάζει –μπορούμε να πούμε- τους ανθρώπους και τους θέτει σε βαθύτερες σκέψεις και προτεραιότητες. Το σημαντικό και υγιή είναι κάποιος να ακούσει την πρωταρχική του «φωνή», να μείνει σ’ εκείνο που αρχικά θα αισθανθεί και να το σεβαστεί. Θα είναι και το πιο αληθινό. Αργότερα όταν «μπαινοβγαίνουν» οι δευτερότριτες σκέψεις το άτομο μπορεί πιο εύκολα να μπερδευτεί, να νιώθει αμθυθυμικά συναισθήματα και να διχαστεί ως προς την απόφαση που είναι να πάρει.

      ΤΕΧΝΗΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

      Ακόμα και σήμερα υπάρχουν αρκετά ζευγάρια που γνωρίζουν ελάχιστα για τις αντισυλληπτικές μεθόδους. Τις περισσότερες φορές ένας φίλος αναλαμβάνει τον ρόλο του συμβούλου ή του «επιμορφωτή». Οι γνώσεις τους προέρχονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ή από το internet. Τα νεαρά ζευγάρια προσπαθούν να εφαρμόσουν όλα όσα ακούν χωρίς βέβαια το αποτέλεσμα να είναι πάντα θεμιτό και το σωστό. Και σ’ αυτήν την περίπτωση το ζευγάρι να βρεθεί αντιμέτωπο με μία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Στη συνέχεια κάποιο άλλο ζευγάρι που έχει βιώσει κάτι ανάλογο θα συμβουλέψει το ζευγάρι στο τι να κάνει και θα τους ενημερώσουν για το που να απευθυνθούν. Το ζευγάρι στην συνέχεα και ιδίως η γυναίκα εφόσον ενημερωθεί ιατρικώς για τις διαδικασίες και τις τυχόν επιπλοκές και εφόσον η απόφαση είναι κοινή (είτε και όχι όμως) θα επικρατήσει μία έντονα αρνητική και ψυχολογική φόρτιση και θα προβεί τέλος στην διακοπή της εγκυμοσύνης (Κρεάτσας Γ.)
      Ο όρος έκτρωση περιλαμβάνει την αποβολή του κυήματος από την μήτρα (Κρεάτσας Γ.). Την ίδια έννοια έχει και ο όρος άμβλωση, ο οποίος κάποιες φορές συγχέεται και θεωρείται διαφορετική κατάσταση από την έκτρωση. Κάποιοι δεν συμφωνούν μ’ αυτή την άποψη πάντως. Ο ιατρικός όρος «τεχνητή έκτρωση» περιλαμβάνει την βίαιη διακοπή της κύησης με την βοήθεια φαρμακευτικών ή μηχανικών μέσων προτού το έμβρυο γίνει βιώσιμο. Το έμβρυο θεωρείται βιώσιμο από τις 24 εβδομάδες και πάνω.

    ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ (ΜΗ ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ) ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ

      Οι αρνητικές συνέπειες μιας εγκυμοσύνης στην εφηβεία ενός κοριτσιού, δεν είναι μόνο σωματικές αλλά και ψυχό-κοινωνικές. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, μία έφηβη γυναίκα που εγκυμονεί, έχει περισσότερες πιθανότητες για αποβολή, ή για πρόωρο τοκετό σε σχέση με μια εγκυμονούσα γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας.
      Μια εγκυμοσύνη στην εφηβεία, οδηγεί την έφηβο σε κοινωνικό «αποκλεισμό». Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει το σχολείο. Πολλές δε, είναι οι περιπτώσεις όπου η έφηβη καταλήγει σε έναν βιαστικό γάμο. Όταν δεν είναι κοινώς αποδεκτό και από τους δύο συντρόφους να συνεχιστεί η κύηση, τότε η έφηβη που επιλέγει να το «κρατήσει» μόνη της – παίρνει πια τον τίτλο της ανύπαντρης μητέρας.

Μήνυμα προς εφήβους σε σχέση με την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη:
α) Η ζωή είναι πολύ όμορφη. Εμπειρίες περιμένουν τους νέους να τις γευτούν.
β) Ο έρωτας, η απόκτηση οικογένειας είναι από τα πιο υπέροχα πράγματα στη ζωή αλλά μόνο όταν αισθάνονται έτοιμοι να τα δεχτούν και να αναλάβουν τις ευθύνες που συνεπάγονται.
γ) Αν ο έφηβος δεν θέλει να έχει σεξουαλικές σχέσεις, τότε έχει κάθε δικαίωμα να απέχει.
δ) Αν όμως ο έφηβος θέλει να έχει σεξουαλικές σχέσεις, τότε έχει υποχρέωση, να χρησιμοποιεί αντισύλληψη με ορθό τρόπο, έτσι ώστε να αποφεύγεται η ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
ε) Αν η τακτική μέθοδος αντισύλληψης αποτύχει, μπορούν να καταφύγουν σε έκτακτη μέθοδο αντισύλληψης, όπως το «χάπι της επόμενης ημέρας», αφού ενημερωθεί ο Γυναικολόγος πρώτα.

Στον τομέα της πρόληψης της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης οι έφηβοι πρέπει να θυμούνται ότι:

α) Aποχή, δηλαδή το να μην έχουν σεξουαλικές σχέσεις.
β) Να έχουν σεξουαλικές σχέσεις με υπευθυνότητα. Πράγμα που προϋποθέτει λήψη απόφασης μετά από πολλή, ώριμη σκέψη με βάσει τη σωστή πληροφόρηση. (Χατζηλοίδου Δ., 2009)

      ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ «ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ»

      Σημαντικό ρόλο καθορίζει η ποιότητα της σχέσης του ζευγαριού, και αναφερόμαστε στο «μαζί» και όχι σε περιστασιακές γνωριμίες. Χρειάζεται λοιπόν να υπάρξει μία ώριμη, ασφαλής συζήτηση μεταξύ τους για την όποια απόφαση πάρουν. Αρκετές φορές το νεαρό ζευγάρι έρχεται αντιμέτωπο με δικές του φοβίες ανεπάρκειας, όπως ότι δεν θα τα καταφέρει ως γονιός, ή ότι δεν θα είναι αρεστός στον ρόλο του. Αυτές οι ανασφάλειες προϋπάρχουν και μπορεί να κάνουν την εμφάνιση τους στην συγκεκριμένη φάση. Μπορούν επίσης να συζητήσουν γ’ αυτό το θέμα με ανθρώπους που εμπιστεύονται, να ακούσουν την άποψη τους αλλά η τελική τους απόφαση να είναι μόνο δική τους. Εάν νιώθουν ότι οι οικογένεια τους ή οι πιο στενοί τους άνθρωποι δεν θα είναι αρκετά αντικειμενικοί μπορούν να μιλήσουν με κάποιον Ιατρικό γιατρό (όπως Γυναικολόγο), αλλά εάν το θέμα είναι ψυχολογικής φύσης και ετοιμότητας να απευθυνθούν σ’ έναν ειδικό αντίστοιχης ειδικότητας. Θα μπορέσουν πιο εύκολα να «ξεμπλοκάρουν» και να δουν περισσότερο καθαρά τι είναι εκείνο που τους προβληματίζει και κομπιάζει. Σημαντικό επίσης, ρόλο έχει το ζευγάρι να είναι ενωμένο στην όποια απόφαση, χωρίς αυτό αργότερα να επηρεάσει την επικοινωνία του και την σχέση. Αναστάτωση σίγουρα θα υπάρχει, αλλά αυτό θα διαρκέσει για μία συγκεκριμένη περίοδο και όχι για πάντα (άλλωστε στο χέρι τους είναι). Μπορεί κάτι που θεωρούσαν έντονα ανεπιθύμητο να καταφέρει να γίνει έντονα επιθυμητό, σε βαθμό που ούτε οι ίδιοι να το πίστευαν. Όποια και να είναι η απόφαση τους όμως να είναι σεβαστή από τους ίδιους και από τους γύρω τους. Ώριμη σκέψη, καθαρή σκέψη και προτεραιότητα στις επιθυμίες....

      ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΤΡΩΣΗ ΤΙ;

      Σε ό,τι αφορά τις ψυχολογικές επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσει μια έκτρωση, τις πρώτες ημέρες μετά την επέμβαση η γυναίκα νιώθει αμηχανία και συνήθως έρχεται αντιμέτωπη με ηθικά διλήμματα. Η μετατραυματική περίοδος διαρκεί συνήθως έξι μήνες. (Τράκα Α.) Σε ποσοστό 1% η άμβλωση θεωρείται μια πολύ τραυματική εμπειρία που επηρεάζει το άτομο για πολύ καιρό. Σε γενικές γραμμές όμως, οι γυναίκες που κάνουν άμβλωση αντιμετωπίζουν την επέμβαση ψύχραιμα.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΘΕΤΙΚΑ

    «Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνομωτεί για να το αποκτήσεις» (Πάολο Κοέλιο)!

    «Αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει. Όταν τα πράγματα πάνε καλά...κάτι θα πάει στραβά». (Νόμος του Μέρφυ)      

«Οι άνθρωποι λένε ότι θέλουν να είναι ευτυχισμένοι. Ωστόσο, η πραγματική ευτυχία φαίνεται να αποτελεί ένα απραγματοποίητο όνειρο. Όλοι απλώνουμε τα χέρια μας προς την ευτυχία, αλλά αυτή, πολλούς από μας, ποτέ δεν μας πλησιάζει. Που βρίσκεται το λάθος μας;; Γιατί τόσοι άνθρωποι είναι απογοητευμένοι με τόσα πολλά πράγματα; Μήπως φταίει η εποχή μας; Μήπως υπερβάλλουμε στις προσδοκίες μας; Μήπως επιθυμούμε απίθανα πράγματα;»     Ακούγεται σαν επιτακτική μόδα, τα τελευταία χρόνια ο κόσμος γύρω μας να έχει μία τάση προς την απαισιοδοξία, την μισαλλοδοξία, την απογοήτευση, την αρνητική ενέργεια, αυτά συνοδεύονται συνήθως από λέξεις και εκφράσεις «δεν», «αποκλείεται», «ποτέ», «έχω χρόνια να ησυχάσω, δεν θα αλλάξει κάτι......». Ακόμα και εκείνοι που σε κάποιες φάσεις της ζωής τους θέλουν να στρέφονται στο θετικό και αισιόδοξο, φαίνεται να είναι αρκετά μπερδεμένοι και αμφιθυμικοί στο αν τελικά δικαιούνται και επιτρέπουν στον εαυτό τους να αισιοδοξούν. Σαν να χρειάζεται κάποιος μία επιβεβαίωση ότι ο κόσμος οφείλει στον εαυτό του να φέρεται μ’ ένα διαρκές και συνεχόμενο πένθος, μαυρίλα, απογοήτευση. Ακόμη και εκείνοι που καλώς τα καταφέρνουν με το δικό τους τίμημα βέβαια, και είναι σε καλύτερη θέση από άλλους, σαν επιδημία κολλούν το μικρόβιο της απαισιοδοξίας και της απογοήτευσης. Ακούγεται αστείο και χρειάζεται να παραθέσουμε μία δόση χιούμορ. Ας κάνουν ένα τεστ οι ανθρώπους σε τι κλίμα και αισιοδοξίας και θετικότητας ανήκουν. Σχεδόν σίγουρα θα υπάρχει μία μεγάλη μερίδα ατόμων που θα σκεφτεί και θα απαντήσει με το ύφος που πρέπει να επικρατεί σήμερα για να μην θεωρηθεί ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου. Συγκεκριμένα, σε μία ανοιχτή συζήτηση ένας άντρας πραγματικά σ’ εκείνη την περίοδο της ζωής του ήταν πολύ καλά στην εργασία του μ’ ότι αυτό σημαίνει για τον ίδιο και αυτή η ηρεμία του φαινόταν στους άλλους. Μπήκε όμως στην διαδικασία να το μαζέψει γρήγορα και να απαντήσει με εκφάνσεις τους τύπου «ε, καλούτσικα πορευόμαστε», «δεν ξέρουμε αύριο τι ξημερώνει.....» κλπ κλπ!!!!! Πραγματικά είναι άξιο κανείς να παρατηρεί τους γύρω του στο πως κάτι μαζικό το υιοθετούν και μοιάζει να το υπερασπίζουν μέχρι τέλους χωρίς να επιτρέπουν στον εαυτό τους να πουν και να δείξουν ακριβώς εκείνο που αισθάνονται. Ερώτηση «Πως είσαι;;» Απάντηση. «Ε!!! Καλά» Ερ. «Η δουλειά καλά;», Απαντ. «Ε!! Εντάξει μωρέ καλούτσικα.....».     Το να δείχνουμε στο μισό εκείνο που αισθανόμαστε είναι σαν να το πιστεύουμε κιόλας, ρωτώντας μας κάποιος πως είμαστε και απαντώντας ένα συνηθισμένο «καλά», άλλοτε μπορεί να απαντούμε έτσι από συνήθεια, για να μην δώσουμε παραπάνω ερέθισμα και επακολουθήσουν και άλλες ερωτήσεις και άλλες φορές γιατί πολύ απλά πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να εντοπίσουμε πως νιώθουμε και να το μοιραστούμε. Μπορεί κάποιος να δοκιμάσει το εξής: Όταν ερωτάται για το πως είναι οποιαδήποτε απάντηση και αν δώσει ας σκεφτεί αν αυτό που είπε ήταν η πραγματικότητα και εάν όχι που εξυπηρετούσε εκείνη την στιγμή να δώσει την απάντηση που έδωσε. Αυτό βοηθά στο να αναγνωρίζει κανείς την διάθεση και το συναίσθημα του οποιαδήποτε στιγμή, να έχει δηλαδή σωστή επίγνωση του εαυτού του.  

ΚΟΣΤΙΖΕΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ;

 Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που περνούν θαυμάσια στην ζωή τους. Δίνουν χώρο και στο δύσκολο, αρκεί να το επεξεργαστούν κατάλληλα, αλλά νιώθουν, πιστεύουν στο καλό και στην αισιόδοξη πλευρά και αυτός ο τρόπος σκέψης σχεδόν ποτέ δεν τους απογοητεύει. Απολαμβάνουν ολόκληρο το «ποτήρι της ζωής τους» και δεν αρκούνται στο λίγο, στο μικρό......Δεν νιώθουν ενοχή για το ότι είναι καλά και φέρονται με θετικότητα στην ζωή τους. Εάν το δούμε γενεαλογικά όταν κάποιος μεγαλώνει σε ένα οικογενειακό κλοιό απογοήτευσης, έντονης ματαιότητας και πεσιμισμού είναι πολύ πιθανό αυτό το άτομο στην δική του νέα ζωή να αποκτήσει τέτοιους είδους μηχανισμούς. Οτιδήποτε θα εξελίσσεται μπροστά στην ζωή του είτε θα το θεωρεί τύχη , ή απλά συγκυρία. Θα δυσκολεύεται αρκετά να προάγει το καλό γιατί απλά δεν θα πιστεύει ότι αξίζει να το ζήσει και να το βιώσει. Και σ’ αυτό το σημείο είναι που κάποιος πληρώνει το κόστος της ευτυχίας του, ότι αν αλλάξει το μοτίβο της δικής του οικογένειας, πως θα είναι και πως θα πορεύεται στην δική του νέα ζωή αφήνοντας πίσω την «κληρονομιά της απογοήτευσης-απαισιοδοξίας».
 
 Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΜΑΣ

 Οι επιθυμίες, οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι πολύ σημαντικά για τον καθένα, κυρίως όταν αυτά υλοποιούνται και εκφράζονται. Αναγνωρίζοντας κάποιος ανοιχτά τα θέλω του και τις επιθυμίες του οδεύει προς την πραγματοποίηση αυτών των επιθυμιών. Δεν εννοούμε βέβαια ότι οτιδήποτε κανείς σκεφτεί και πράξει αυτό και θα γίνει πάντα εφικτό. Η εμπιστοσύνη όμως στον εαυτό και η πίστη στην επιθυμία και την ανάγκη μπορούν να φέρουν το αποτέλεσμα που κάποιος επιθυμεί. Ακόμα και αν χρειαστεί να «παιδευτεί» για την απόκτηση του, εξάλλου εάν δεν μπει στο μονοπάτι της προσωπικής εξερεύνησης δεν θα έχει νόημα κάποιος άλλος να του προσφέρει μία έτοιμη λύση. Χρειάζεται να «πέσει» κάποιος για να ξανασηκωθεί και αυτό μπορεί να συμβεί και άλλες φορές και το άτομο να κάνει συνεχώς εκείνο που έχει μάθει πολύ καλά να κάνει να ξανασηκώνεται. Σ’ αυτό το σημείο κάποιοι εύκολα μπορεί να μην το κάνουν και να μείνουν κάτω, σκεπτόμενοι ότι για να τους συμβαίνει συνέχεια, αυτό τους αξίζει και όχι κάτι άλλο –για το οποίο εκείνοι παλεύουν-, σ’ αυτό το σημείο κάποιος χρειάζεται να δυναμώσει από κάτι και αυτό να γίνει τόσο ισχυρό που θα τον αναζωπυρώσει. Ψάχνει να βρει ποιο είναι εκείνο το κίνητρο με το οποίο θα είναι υπερ του και μ’ αυτό θα συμπορευτεί,.  
-Όταν κάποιος θέλει να προσελκύσει κάτι στην ζωή του είναι ωφέλιμο να βεβαιωθεί ότι οι πράξεις του δεν αντιβαίνουν τις επιθυμίες του (Νταιαμοντ Μ.). Όταν τελικά οι πράξεις αντικρούουν τις επιθυμίες τότε οι πιθανότητες να μην υλοποιηθεί σχεδόν ποτέ η επιθυμία είναι πολύ κοντά. Σαν να προσελκύει κάποιος εκείνο για το οποίο στην ουσία φοβάται και έχει πειστεί ότι δεν θα το έχει τελικά ποτέ. Ο Τζειμς Ρεϊ έχει πει: «Πως περιμένετε να απολαύσουν οι άλλοι την συντροφιά σας αν δεν την απολαμβάνετε εσείς οι ίδιοι;» Μία ερώτηση που κανείς οφείλει να στρέφει προς τον εαυτό του είναι «να φέρεστε στον εαυτό σας όπως θα θέλατε να σας φέρονται οι άλλοι». Οι ενέργειες του καθενός είναι και οι κυρίαρχες σκέψεις του, εάν δεν αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας με σεβασμό και αγάπη τότε αυτόματα εκπέμπουμε κάτι το οποίο λέει ότι τελικά δεν είμαστε και πολύ σημαντικοί και άξιοι σεβασμού ή προσοχής. Είναι αυτό που πάντα αναφέρω «συστηνόμαστε μ’ αυτό που είμαστε και νιώθουμε».  
Υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που μπαίνουν στην διαδικασία να «θυσιάζονται» για τους άλλους θεωρώντας ότι η «αυτοθυσία» είναι μία πράξη καλοσύνης. Οι άνθρωποι αυτοί δυσκολεύονται πάρα πολύ να πούνε Όχι. Η δυσκολία να πει κάποιος «όχι» είτε ευκαιριακά είτε συνεχώς δεν αποτελεί ένδειξη και σύμπτωμα παθολογίας. Όταν όμως αυτή η σημαντική λεξούλα όπως το «ναι» δεν μπορεί να ξεστομισθεί, στριφογυρίζει στο μυαλό, συχνά γίνεται βασανιστικό, γεγονός που μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες στην καθημερινότητα κάποιου. Οι συνέπειες ενός καταπιεσμένου «όχι» αφορά τους πάντες, δεν γίνεται διαχωρισμός ηλικίας, φύλου, ή κοινωνικής τάξης. Πρόκειται για μία οικουμενική συμπεριφορά που κάποιος εκφράζει σ’ όλους τους τομείς της ζωής του. Μπορεί κάποιος να νιώθει πολύ καλά όταν μπορεί και γίνεται βοηθητικός στους άλλους, εάν όμως αυτό γίνεται εις βάρος της προσωπικής του έκφρασης, μπορεί το άτομο να κουβαλάει ένα συσωρευμένο θυμό και σε ακραίες περιπτώσεις οργή. Βεβαίως με το ίδιο του τον εαυτό, διότι πιστεύει ότι λέγοντας «όχι» δεν είναι πια σημαντικός για τους άλλους και σταματά να αντικατροπτίζει την τελειότητα. Όταν προηγούνται πάντα οι άλλοι τότε πολύ εύκολα παύουμε να έχουμε προσωπικές επιθυμίες. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς τι θέλουν οι άλλοι και τι οι ίδιοι. Σ’ αυτήν την περίπτωση πολύ εύκολα κάποιος μπορεί να χάσει την επαφή με τον εαυτό του και την ισορροπία μέσα του.     Συνήθως όσοι ντρέπονται και φοβούνται δυσκολεύονται να αρνηθούν στους άλλους. Όταν είναι να ειπωθεί το «όχι» επικρατούν τα στοιχεία της ντροπής, του τρόμου και το άτομο μπερδεύεται. Υπάρχει ο φόβος ότι το άτομο αυτό δεν θα ανταποκριθεί στο ύψος των περιστάσεων και τρέμει μήπως γίνει αντικείμενο (αρνητικής) κριτικής. Ο Σ. 38 ετών ήταν καλεσμένος σ’ ένα γεύμα ενός φίλου του. Ο φίλος του λοιπόν του ζήτησε να κάνει παρέα για λίγο στον ηλικιωμένο πατέρα του. Ο ηλικιωμένος έβγαζε ένα παραλήρημα για την νέα γενιά που ενοχλούσε ιδιαίτερα τον Σ. Πέρασε σχεδόν όλη την βραδιά του με τον ηλικιωμένο πατέρα του φίλου του, χωρίς να καταφέρει να συζητήσει μαζί του σοβαρά αλλά ούτε και να τον αφήσει με μία ευγενή και αξιοπρεπή δικαιολογία για να διασκεδάσει και εκείνος με την παρέα του. Μέσα του επικρατούσε μία μάχη, στην επιθυμία του να αρνηθεί κάτι για το οποίο οι άλλοι –οι σημαντικοί άλλοι- θα τον έκριναν θετικά για αυτή του την στάση!!!
 Στη ζωή του καθενός μας πρέπει να γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν τουλάχιστον μια φορά ή και περισσότερες ‘απίθανα’ γεγονότα, εξαιρετικά δύσκολα. Ένα σημαντικό εργαλείο για να ξεπεράσουμε όλα αυτά τα δυσάρεστα που μπορούν να σημαδέψουν την ζωή μας, είναι οι θετικές σκέψεις (Παναγής Τ.) Όταν κάνουμε θετικές σκέψεις, τότε στη ζωή μας συμβαίνουν θετικά πράγματα. Η θετική σκέψη δεν είναι τίποτα άλλο από μια θετική αντιμετώπιση των καταστάσεων. Στις πολύ δύσκολες μέρες που περνάμε είναι απαραίτητο όσο ποτέ άλλοτε να είμαστε συνειδητοποιημένοι και να προσπαθούμε να αναπτύξουμε την θετική σκέψη για να μπορούμε ομαλά να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα και να βγούμε όσο το δυνατό αλώβητοι και ωφελημένοι.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΤΙΚΑ  

Πολλές φορές βλέπουμε τα πράγματα αποκλειστικά μαύρα ή άσπρα. Είμαστε φανατικοί υποστηρικτές είτε της απόλυτης επιτυχίας είτε της απόλυτης αποτυχίας, χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε μια μέση κατάσταση. Ο θετικός τρόπος σκέψης μπορεί να μας κατευθύνει προς την πλευρά της επιτυχίας χωρίς να επιζητούμε την απόλυτη τελειότητα. Έτσι η προσέγγισή μας θα είναι πιο ρεαλιστική και οι πιθανότητες να εφαρμοστεί είναι ακόμα περισσότερες. Μελέτες έχουν δείξει ότι η αισιοδοξία και η απαισιοδοξία είναι χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που μπορούν να επηρεάσουν αρκετές πλευρές της ζωής μας αλλά και της υγείας μας. Η αισιοδοξία σχετίζεται με καλύτερη ψυχολογική αλλά και σωματική διάθεση, με μείωση των ασθενειών, ακόμα και με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Ο θετικός τρόπος σκέψης συνδέεται με την:
• τόνωση της αυτοπεποίθησης
• μείωση συμπτωμάτων κατάθλιψης
• την μείωση του άγχους
• επίτευξη στόχων
• ανάπτυξη θετικών συναισθημάτων
• μείωση αρνητικών συναισθημάτων  

Αντίθετα οι αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές προκαλούν αρνητική διάθεση και μειωμένη λειτουργικότητα. Όταν ο εγκέφαλος βομβαρδίζεται με αρνητικά στοιχεία ενεργοποιούνται βιολογικοί μηχανισμοί κατάθλιψης και άγχους. Η διαδικασία αυτή προκαλεί περισσότερη δυστυχία και αποδοχή αρνητικών στάσεων. Ο θετικός τρόπος σκέψης, δεν υποστηρίζεται από όλους τους ανθρώπους. Κάποιοι θεωρούν ότι δεν υπάρχει λόγος να μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία και άλλοι χλευάζουν όσους την εφαρμόζουν. Συγχρόνως πολλοί από αυτούς που την εφαρμόζουν δεν γνωρίζουν πως να έχουν θετικά αποτελέσματα.

 Μαθήματα εμπιστοσύνης

 Η αποθάρρυνση, η απάθεια και η παθητικότητα οφείλονται μόνο εν μέρει στις αντιξοότητες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Στο άλλο άκρο βρίσκονται η εμπιστοσύνη, ο ενθουσιασμός και η αποφασιστικότητα. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ουσιώδης για τη ζωή μας. Η αισιοδοξία μεταμορφώνει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες, ενώ η απαισιοδοξία τις μετατρέπει σε παγίδες. Αυτό διαπίστωσε ο Μάρτιν Σέλιγκμαν, ο οποίος μελετά την αισιοδοξία εδώ και τριάντα χρόνια. Ο Σέλιγκμαν διαπίστωσε επίσης πως κανείς δε γεννιέται αισιόδοξος ή απαισιόδοξος, αλλά μαθαίνει να είναι. "Πρόκειται για έναν τρόπο σκέψης που μαθαίνουμε κατά τη διάρκεια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας", εξηγεί. "Αιτιολογούμε στον εαυτό μας οτιδήποτε μας συμβαίνει με βάση τη στάση που κρατάμε απέναντι στη ζωή. Αν είμαστε αισιόδοξοι πιστεύουμε πως έχουμε κάποια αξία. Αν είμαστε απαισιόδοξοι θεωρούμε τον εαυτό μας ανάξιο και αξιοκαταφρόνητο. Αυτή η διαφορά καθορίζει κυριολεκτικά το πεπρωμένο μας!
 Για τους αισιόδοξους κάθε επιτυχία είναι:
1. Προσωπική: Οφείλεται στις δυνατότητές μου και επιβεβαιώνει την ικανότητά μου να αντιμετωπίζω την πραγματικότητα.
2. Καθοριστική: Έχει μεγάλη σημασία και θα έχει θετική επίδραση σε όλα.
3. Μόνιμη: Θα επαναληφθεί στο μέλλον, γιατί το πρώτο βήμα εξαρτάται από μένα και τις ικανότητές μου.

 Αντίθετα, κάθε αποτυχία είναι:
1. Απρόσωπη: Πρόκειται για ένα τυχαίο δυσάρεστο συμβάν που οφείλεται στις περιστάσεις.
2. Περιορισμένη: Δεν επηρεάζει την υπόλοιπη ζωή μου.
3. Συμπτωματική: Δε θα επαναληφθεί στο μέλλον.

 Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας

 Η εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας επιτρέπει να τολμάμε, να επιμένουμε και να αποδεχόμαστε τις ήττες μας. Μας δίνει την πεποίθηση πως είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε τις σημαντικές καταστάσεις με τον τρόπο που τους ταιριάζει, είμαστε ικανοί στην εργασία μας κι έχουμε κάποια υπόληψη στην κοινωνία. Επιπλέον μας δίνει τη δύναμη να φέρνουμε σε πέρας ό,τι έχουμε αναλάβει και να γνωρίζουμε ποια είναι τα πραγματικά μας όρια χωρίς να υποτιμούμε τον εαυτό μας. Όποιος δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του είναι συνήθως εύθικτος, αντεπιτίθεται για να αμυνθεί, έχει ανάγκη από επιβεβαίωση, δεν ριψοκινδυνεύει, διστάζει και εγκαταλείπει. Μια μελέτη απέδειξε ότι όταν κάποιος παριστάνει πως είναι σίγουρος για τον εαυτό του αυξάνεται η αυτοεκτίμησή του. Είναι σαν να πείθουμε τον εαυτό μας για την αυθεντικότητα της προσποίησής μας.     -Δεν πρόκειται να δώσετε τίποτα σε κανέναν, εάν δεν νιώσετε πρώτα οι ίδιοι γεμάτοι. Φροντίστε πρώτα για την χαρά σας και την ευτυχία σας. Όταν αισθάνεστε χαρά, τότε δεν χρειάζεται καν να σκεφτείτε την προσφορά σας στους άλλους. Μεταδίδεται από μόνη της αβίαστα και χωρίς κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια (Γκρειν Τζον). Ο εαυτός σας κρύβει μέσα του ένα μεγαλείο, αξιοποιήστε το. Όταν αγαπάτε τον εαυτό σας, τότε μόνο αγαπάτε και τους άλλους. Σκεπτόμενοι θετικά σέβεστε την εικόνα σας και εκείνο που είστε.

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

10 τρόποι να ξεπεράσεις την (ήπια) κατάθλιψη

    Κάτι τα πενιχρά οικονομικά, κάτι η ανασφάλεια, κάτι τα προσωπικά αδιέξοδα, δεν είναι δύσκολο να χαλάσει η διάθεσή σου και να νιώθεις βαρύς και ασήκωτος. Διάβασε πότε πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς και τι μπορείς να κάνεις για να το ξεπεράσεις.     Το να νιώθεις πεσμένη τη διάθεσή σου με όλα αυτά που ακούς και ζεις καθημερινά, δεν προκαλεί έκπληξη. Όποιο τηλεοπτικό κανάλι κι αν ανοίξεις θα ακούσεις άσχημα νέα, με όποιον κι αν μιλήσεις θα ακούσεις παράπονα. Και δικαιολογημένα. Αυτό από μόνο του μπορεί να σου χαλάσει το κέφι και να σε κάνει να νιώσεις απογοήτευση.     Αν όμως η κακή σου διάθεση επιμένει για περισσότερο από δύο εβδομάδες και συνοδεύεται από διαταραχές στην όρεξη και τον ύπνο, απώλεια διάθεσης για δραστηριότητες που πριν σε ευχαριστούσαν ή όταν η ζωή σου δεν είναι πλέον λειτουργική και η κακή σου διάθεση εμποδίζει την καθημερινότητά σου να είναι ομαλή, τότε πρέπει να αρχίσεις να ανησυχείς.     Πριν όμως η κατάθλιψη μπει για τα καλά στη ζωή σου ή πριν καν προλάβει να χαλάσει η διάθεσή σου, διάβασε μερικές συμβουλές που θα σε βοηθήσουν: 1. Κοιμήσου καλά Αυτό σημαίνει 7,5 με 8 ώρες την ημέρα. Ο ύπνος είναι απαραίτητος για να αυξήσεις τα επίπεδα της ενεργητικότητάς σου που θα σου επιτρέψουν να καταπολεμήσεις την κακή διάθεση. Χωρίς αρκετό ύπνο είσαι επιρρεπής σε αρνητικές σκέψεις που κάποια στιγμή μπορεί να κατακλύσουν το μυαλό σου. 2. Φάε καλά Όχι πολύ! Καλά! Έχει διαφορά. Φρόντισε να τρως ισορροπημένα και να δίνεις έμφαση στα λιπαρά Ω3 και στη βιταμίνη B. Ψάρια, σοκολάτα, γιαούρτι, δημητριακά ολικής αλέσεως είναι μερικές μόνο από τις τροφές που θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις την ήπια κατάθλιψη. Περιόρισε τα λιπαρά και τη ζάχαρη, φάε περισσότερα φρέσκα λαχανικά και φρούτα, μοιρασμένα σε μικρά γεύματα κάθε 2 με 3 ώρες. 3. Γυμνάσου Αν μπορείς κάθε μέρα, αν όχι 3 με 4 φορές την εβδομάδα οπωσδήποτε. Η άσκηση θα ενισχύσει την αυτοπεποίθησή σου και θα βελτιώσει τη διάθεσή του. Αν δεν σου αρέσει το γυμναστήριο, δεν χρειάζεται να πιέζεσαι. Υπάρχουν δεκάδες τρόπο να ασκηθείς. Το περπάτημα έξω (όπου σου αρέσει) είναι ένας από τους καλύτερους. 4. Κοινωνικοποιήσου Όσο άσχημη κι αν είναι η διάθεσή σου και όσο κι αν έχεις την τάση να απομονωθείς, καταπολέμησέ την και βγες έξω με φίλους. Η απομόνωση θα κάνει χειρότερη την κατάσταση. Έστω για λίγο, αν δεν μπορείς για πολύ, δες αγαπημένα σου πρόσωπα. Δέξου προσκλήσεις από φίλους με χαρά και πήγαινε όπου σε καλούν. Μην κολλάς με τις ώρες στην οθόνη του υπολογιστή σου. Μόνο χειρότερα μπορεί να γίνεις. 5. Κάνε μια λίστα με όσα σε ευχαριστούν Γράψε όλες τις δραστηριότητες που σε αποφορτίζουν και σε κάνουν να νιώθεις καλά και προγραμμάτισε να κάνεις τουλάχιστον μία κάθε μέρα. 6. Σταμάτα τις αρνητικές σκέψεις Η μια αρνητική σκέψη φέρνει την άλλη και τελικά μπορεί να καταλήξεις να "βουτήξεις" τον εγκέφαλό σου στον αρνητισμό. Και μάντεψε: όταν σκέφτεσαι αρνητικά δεν μπορείς ούτε να είσαι ούτε να ζεις καλά. Βγάλε από το λεξιλόγιό σου αρνητικές λέξεις και από το μυαλό σου αρνητικές σκέψεις. Μην βυθίζεσαι στις ενοχές. Γράψε τα καλά που συμβαίνουν στη ζωή σου. Δες τη θετική πλευρά της ζωής. Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται και στο τέλος θα σου γίνει συνήθεια. 7. Βγες έξω να σε δει ο ήλιος Η αλήθεια είναι ότι φέτος το χειμώνα ελάχιστες ήταν οι μέρες που είχαμε ηλιοφάνεια. Εσύ πάντως, μην αφήνεις καμία ηλιόλουστη μέρα να πάει χαμένη. Ο ήλιος βοηθά τον οργανισμό σου να συνθέσει βιταμίνη D, που ενισχύει το ανοσοποιητικό σου και βελτιώνει τη διάθεσή σου. 8. Μείνε μακριά από αλκοόλ, τσιγάρα και άλλες ουσίες Μπορεί ένα ή περισσότερα ποτά να σε κάνουν να νιώσεις καλύτερα, αλλά αυτό θα συμβεί μόνο στιγμιαία. Και όσο περισσότερο πίνεις και συνηθίζεις σιγά-σιγά το ποτό τόσο περισσότερο θα χρειάζεσαι για να νιώσεις καλά. Και αυτό θα σε κάνει χειρότερα. 9. Κράτα τις προσδοκίες σου στη Γη Αυτό σημαίνει να μην έχεις παράλογες απαιτήσεις από τον εαυτό σου και τους άλλους. Αν περιμένεις να συμβούν ακατόρθωτα πράγματα, θα απογοητεύεσαι και θα βυθίζεσαι ακόμα περισσότερο στη θλίψη. 10. Δραστηριοποιήσου Γίνε πιο δημιουργικός και πιο αποφασιστικός. Όσο αναβάλλεις τις αποφάσεις σου, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να τις πάρεις αργότερα και αυτό θα κάνει τα προβλήματά σου μεγαλύτερα. Να θυμάσαι ότι οι περίοδοι θλίψης μπορεί να είναι αρκετά εποικοδομητικές για να κάνεις τις αλλαγές που χρειάζεσαι στη ζωή σου, στον εαυτό και στις σχέσεις σου. Αν περνάς μια τέτοια φάση, μην την αφήνεις να σε παρασύρει στη μαύρη τρύπα της κατάθλιψης. Αξιοποίησέ την για να κάνεις τη ζωή σου καλύτερη.
Πηγή: pinnokio.gr